sobota, 15 grudnia 2012

Marii (odsłona pierwsza)

zaszyta w sobie grubym kolczastym drutem
drogę wycofania znaczysz krwistym tłem

nie dopuszczasz dopuszczenia
przyzwolenia wyjścia z cienia

chłodna
głodna
jednej Marii druga strona

kwadranse bez miłości, złomowisko emocji
własną sekcję zwłok opierasz na autopsji

kulisz się garbiąc zagniewana
malejesz i nikniesz rozszarpana

rozzłoszczona
wystraszona
jednej Marii druga strona

pozwól sobie przyjąć miłość, której wcześniej nie widziałaś
ona w Tobie małą Marią, obie zawsze w sobie miałaś

kochaj siebie, bo masz w sobie tylko dobro
dawaj innym, bo masz tego cały ogrom

ścierasz się z dzieciństwa traumą balansując na granicy
przyjmij wszystko co dostajesz, nie walcz Mario, nie walcz z niczym

poczuj wdzięczność poczuj życie
dostrzeż siebie we Wszechświecie


Marii, 9 grudnia 2012 r.

niedziela, 2 grudnia 2012

porzygałem się (lub) zasłony

nadaktywne, nadwrażliwe, gorzkie
pot pulsuje i wysycha solą

blednie rana - co mnie dotknie

wszystko to jest moją wolą


kurczysz się rano współmartwy
nie ma zasłon, jesteś słony
między ścianą a ścianą półdrętwy
a nie są zaciągnięte zasłony
 
wdech... w głęboką ranę wgryziony
wydech... trzewia wyrywam w niemocy
... - Ty, mówisz, że jesteś słony
... - ja, że nie starcza już nocy

za myślą płynie energia
wdech - Ty, wydech - ja: synergia
budź-my; twórz-my; wibruj-my bez lęku
my siebie Tu Teraz w mantr dźwięku


Dor, 27 września 2012; Pelemu na rok


nie Teraz

chodzę po suficie
a po drugiej stronie dach
stąpam należycie
by nie dopadł mnie tam strach

zatrzymałam się
się zawiesiłam
się powiesiłam

czuję bród absurdu słów
lapidarnie wypowiadam moje myśli
wyczekując z ust twych prób
może sen się dziś nie ziści

dziki szelest moich skrzydeł
znów wypadły czarne pióra
lewituję coraz niżej
nieokryta niczym skóra

ściągasz mnie w górę
odpadłam od ściany
oplatam się sznurem
zdrapujesz me rany

a ja znów

zatrzymałam się
się zawiesiłam
się powiesiłam

proszę pana mnie Tu dzisiaj już nie będzie
jestem Teraz nieco rzadziej
tak wybrałam - jestem wszędzie
zawsze kiedy chcę być bardziej

nie-gotowa, nadszarpnięta
szukam progu mych wyborów
rachityczna na zakrętach
wysypisko śmiecio-sporów

z progu ruszyć tylko wyżej
by zobaczyć jak jest postać
z dachu jakby do mnie bliżej
mamy siebie – chcę Tu zostać


saamowi, w dwudziestym dziewiątym dniu listopada-pada 2012 r.