DDA

oddychasz...

w przeciągach pociągu

pozrywane zasłony z okien Twojej duszy
widzę Cię

w przeciągach pociągu

wyniosłe ego skupienia ciszy nie zgłuszy
zabierasz mnie

oddychasz mną ja Tobą oddycham

odległość zbliża nas a bliskość odpycha
pierwszą myśl oddajesz mi z serca
i jęczy lęk - twór mój – krwiożerca

siła już nie przy nim stoi

nie odwaga lecz strach się teraz boi
w oddaleniu sączymy z wolna tę chwilę
czekając ulewy, a gdy pada deszcz umierają motyle

jesteś i...

intensyfikacja zdarzeń niedowiedzionych

w bliskości niedorzeczności czają się
w gonitwie odejść od zmysłów
bliskość zdeptana od słów

nasze dusze nie należą teraz do siebie

dlatego nie możesz mnie zobaczyć
lęk przed odrzuceniem bliskość grzebie
dlatego nie możesz mnie zobaczyć

a czy wiesz, że...

wędruję z Tobą od wcieleń

wspomnienia dotykają całości
energii, która w nas istnieje
siły budzącej się miłości

a gdy zabraknie powietrza nie musisz sprawdzać - poczujesz

czy warto pochylić się nad tym i oddać temu chwilę - Saam zdecydujesz

 

marzec, 2013

Andrzejowi, gdy w przeciągach pociągu