pogubiły się słowa te chciane
inne szarpią jak strunę za ranę
piszę list, w którym słów ma potrzeba
woła ciszy i o inne już nie dba
wyślę Tobie zapach przestrzeni
on skowyt myśli w oddech zamieni
wyślę Tobie dotyk mgły nad równiną
a z nią opadnie złudzenie żeś winą
i nie chcę wiedzieć dlaczego znów pijesz
pragnę usłyszeć czy chcesz żyć i czy żyjesz
i nie chcę przyjmować ciężaru ofiary
chcę Ciebie miły kochać pełna wiary
Dor, 1 czerwca 2013
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz